16 Ocak 2009 Cuma

her şey yolunda

Kargaşa dolu içlerimiz ve her birimiz bir başkası olma eğilimiyle kanlanıp canlanmalarda…

Bir başka beden olma, bir başka hayat hikâyesi yaratma zihninde ve onu yaşıyormuş gibi yapma, geceleri midesine giren kramplar ve ağlama nöbetlerinin sabahına yapılan güzel bir makyaj kamuflasyonuyla her şey tamam işte.

Sen en güzelsin, en yakışıklı sensin işte, en ulaşılamaz, en çekici, en arzulanan, herkes senin tenine susamış… Evet, seni istiyor herkes ve sırf bu yüzden iyi hissetmelisin(!)

Sabah başka, gece başka olmak... Durmak, durduramamak kendini hep kargaşa var içinde bilirsin ve içinde yıllarca süren Fetret Devirleri hayatının…

Geri zekalı gibi davranıp insanlar arasında ama bilmen içten içe o saçma sohbette hiç de yerin olmadığını ve olmasını da istemediğini…

Kargaşa içindesin işte, bitmez ki gece başka gündüz başkasın... Karmaşa senin içindeki işte, sen olamazsın bir türlü…

bazen komik olmuyor

Çok sık geçemedi o ara sokaktan. Tam o taraflara gidemedi ayakları geri geri gitti. Sadece bir kaç kez... O da zaten o binaya bakıp gözlerinin dolması içindi. Yapılması gereken önemli bir görev gibi olan duygusallıklar... Hani şu sadece kendimizi rahatlatmak için yaptıklarımızdan... Karar veremedi gerçekten hüzünlendi mi o apartmanı görünce, yoksa sadece anılması gereken bir klişe eski zaman seremonisi miydi bilemedi kız. Her şeye güldüğü gibi buna da güldü, sağa döndü ve yürüdü sadece, uzun uzun yürüdü.