Sallanıyorsun yüzün orta boylu bir çam
Hışırtısız, sessiz.
Hafif sağa yaslamışsın sırtını
Köklerin kuru, dibinde bitmemiş otlar
Hep beton gövden, kalpsiz.
Gri gene yüzün
Ne esmer ne beyaz diyebilirim
Şiirler yazdır bana gene oturduğum yerden
Bir çatı katı, bir şömine sıcaklığı olsun içinde,
Çocuklarımızın komşuculuk oynadığı
Ranzalarında altlı üstlü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder