bu blog şimdilik tamamiyle kişisel terapi amaçlıdır, iç dökmedir, sevgili günlük tadıdır,candır. Ama zamanla başka bir şeylere de dönüşebilir bilmiyorum, bilemem...
Belki bir anne baba kavgası göz kapaklarını kemiren,
Belki bir çocuk sinemasıdır uykunu getiren.
Ey uyku oturalım karşılıklı,
Sofrana konuk et, yemek yiyelim.
Bol kepçe olsun ama rüyalar,
Cimrilik etme.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder